O MAGII

Czy zachody słońca jesienią nie są bardziej magiczne?

Zaklinam rzeczywistość i do granic możliwości staram się wydłużyć dobę.

Marna ze mnie czarodziejka, bo wciąż, jak na złość trwa tylko 24 godziny.
A moje zaległości się wcale nie zmniejszają :-)

Ale lubię ten czas.
Mój czas. Tu i teraz.
Magia.

 

FIRST

Dla jednych są niepotrzebną fanaberią.

Dla innych tylko szpecą ciało.

Jeszcze inni uważają, że są wyrazem naszej osobowości.

Symbolem, a może znakiem, o znaczeniu którego wiemy tylko my sami.

Nierozerwalną cześcią nas. Odbiciem naszej duszy.

I ja zdecydowanie należę do tej ostatniej grupy.

Odkąd pojawił się na mojej ręce, wiem, że nie będzie ostatni...

JANUARY MOMENTS

 

 

To już rok, odkąd publikuję tu comiesięczne migawki prosto z mojego telefonu.

 

Od momentu SZP w listopadzie, gdy nie miałam na nic czasu, 

wypadłam z blogowego rytmu i już nie umiem wrócić.  

Chciałabym, bo planów i pomysłów było całe mnóstwo. 

Ale mnie jakby mniej.

 

Chyba zgubiłam gdzieś tę iskierkę, która mnie napędzała... 

Styczeń. 

Od wiosny - do zimy.

Wychodząc do pracy nie zastaję już zupełnej ciemności.
A i na balkonowy zachód słońca udaje mi się zdążyć.

Dużo spacerowaliśmy .

Ja i Elvis.

Przesiadujemy w lesie, bo tam oboje jesteśmy najszczęśliwsi.

Las wycisza, pozwala dogonić myśli. 
Wracamy zmęczeni.

  Ja z różowymi policzkami, On z wywieszonym jęzorem.

Szczęśliwi.

 

find me 

 

2014 PLEASE BE GOOD

Życzę Wam, byście umieli cieszyć się z małych chwil.

I dążyli do spełnienia marzeń.

I po cichutku sobie życzę tego samego

NOVEMBER MOMENTS

W listopadzie zadzierałam głowę wysoko.

find me

NA DOBRY SEN...

Przed snem przeglądam zdjęcia znad morza.

Gdyby istniała sztuka teleportacji...

Może przyśni mi się bezludna plaża.
Rześkie, poranne powietrze przepełnione bryzą.
Skrzeczące mewy.
I spacer brzegiem morza z falami łaskoczącymi bose stopy....

CZEKAJĄC

Z niecierpliwością wypatruję jej w każdym, najmniejszym nawet, promieniu słońca.
Z podmuchu cieplejszego wiatru.
W coraz odważniejszym śpiewie ptaków.
Choć wciąż jeszcze luty...

NADZIEJA

Święta minęły równie szybko, jak każdego roku.
Dni uciekają.
 
Końcówka roku zawsze działa na mnie dołująco. 
Daleka jestem od robienia jakichkolwiek podsumowań.
I bez tego wiem, że ten rok nie był taki, jak tego oczekiwałam.   
Czytam z kpiącym uśmiechem zeszłoroczne wpisy.
O tym, z jaką nadzieją wchodziłam wtedy w nowy, 2012 rok.
Tymczasem teraz, na jego finiszu z przykrością stwierdzam, że...
jestem dokładnie w tym samym miejscu. 
Z tymi samymi obawami.
Z tymi samymi pragnieniami.
I z tą samą, głupią nadzieją, że może ten rok coś zmieni.

 

Po minionych złych deszczach i burzy
Powracają burze i złe deszcze,
Ale ciągle nadzieja mi wróży,
Że to, czego czekam, przyjdzie jeszcze.

                                                      /L.Staff/ 

 

DREAMS

Czasem mam wrażenie, że nigdy się nie spełnią...

WYŻEJ, WYŻEJ, WYŻEJ

By zawsze wszystko biegło w tym kierunku...

Ostatnio znów jakby na równi pochyłej. Jakby wszystko podążało w przeciwnym kierunku niż na zdjęciu. Czuję się zmęczona, a krótkie weekendy nie pozwalają ogarnąć wszystkiego.

I marzę już o wakacjach. 
Kierunek wschód? :-)

MYŚLI STO TYSIĘCY

Ostatnio w mojej głowie kłębi się całe mnóstwo myśli.

Kiełkują - choć do wiosny jeszcze daleko - nowe pomysły.
Dojrzewają zupełnie nieoczekiwanie.
A razem z nimi ja dojrzewam do pewnych decyzji.

Sama nie wiem czy coś z tego wyniknie czy nie wyniknie nic, ale czuję, że muszę coś zmienić.
Nie chcę za 5 lat bym w tym samym miejscu co teraz ani życiowo ani zawodowo.




Mój weekend zaczyna się już dziś. 
Jutro biorę urlop i długie godziny będę rozkoszować się z spotkaniem z dawno niewidzianą.

DROGA

Nie jestem pesymistką. 

Do optymisty zupełnie mi daleko

Realizm to chyba właściwe określenie.

Nie wiem co czeka mnie za zakrętem. 

Dokąd prowadzi ta droga.

Nie wiem gdzie będę jutro, za miesiąc, za pięć lat.

Czasem czuję, że czas ucieka przez palce, a ja stoję w miejscu.