MOJE PLANY NA WIOSNĘ

Ostatni weekend nie pozostawił wątpliwości. Czuć ją w każdym cieplejszym promyku słońca i w śpiewie ptaków. To chyba już...

Tym razem postanowiłam zmobilizować się do wiosennego wyzwania u Uli :)

Nie lubię planować, bo życie często nasze plany weryfikuje po swojemu. I bez planów wiem, że marzec będzie bardzo pracowity, ale dzięki planom, listom rzeczy do odhaczenia jestem w stanie racjonalnie sobie wszystko zorganizować i w tym całym przedwiosennym rozgardiaszu wyrwać jeszcze kilka chwil dla siebie.

Bo zaplanować trzeba tegoroczną grządkę, kupić nasiona. W zasadzie najwyższa pora by już wypełnić dom zapachem świeżej ziemi i w każdym wolnym miejscu ustawić doniczki, rozsadniki i mini szkalrenki. Czas znaleźć trzeba na doprowadzenie roweru do stanu używalności. Bo plan jest taki, by rower wrócił do łask. I ostatni z najważniejszych i chyba najprzyjemniejszych... trzeba w końcu zaplanować rozbudowę poddasza. Nasza koncepcja zmienia się średnio kilka razy do roku. Jedno jest pewne. Musi być antresola i miejsce na moje biuro. 

A jakie są Wasze plany na wiosnę? :)

TYMCZASEM W SADZIE...

Rok temu pokazywałam Wam jak budzi się nasz sad.

Była druga połowa kwietnia.

W tym roku mamy miesięczne przyspieszenie.

Koniec marca.

Świat się budzi z zimowego snu.

I WCIĄŻ...

Idę, a moje serce nie przestaje bić
I wciąż idę, a w mojej głowie niebezpiecznie nic...

 

ODSKOCZNIA

Tu bywam ostatnio najczęściej.

Uciekam od świata.

W lesie powoli budzi się wiosna...

WIOSNA?

Czy to nie najwyższa pora obudzić się z zimowego snu?

WIOSNA ZIMĄ

Ciąg dalszy ziomowiosny.

 Z zazdrością oglądam Wasze zimowe zdjęcia...

Wzdycham do pokrytych czapami drzew.

I zaśnieżonych obrazków z Waszych miast.

U mnie słońce, +6 na termometrze i ptasie trele z lasu.

Wiosna.

Wiosna proszę Państwa.

SPRING, WHERE ARE YOU?

Rok temu o tej porze wysiałam do rozsadników nasiona sałaty i rzodkiewki...

A w połowie kwietnia grządka zaczęła powoli zapełniać się miniaturowymi sadzonkami. 

Dziś z tęsknotą spoglądam na mój kawałek ziemi przykryty kołderką białego puchu 

i odliczam dni, gdy w końcu będę  mogła zacząć pracę nad moją miko-eko uprawą...

 

 

 

WYPATRUJĄC WIOSNY

- "Elvisku, wypatrujesz wiosny?"

  

 - "Ależ skąd!"

Chyba tylko mój pies nie czeka na wiosnę....

* * * 

Tymczasem spóźnione nieco wyniki łazienkowego konkursu :-)

Panie z firmy Velvet z nadesłanych zdjęć wybrały trzy, uzasadniając swój werdykt następująco:

"Nie tylko pokazano na nich detale tworzące nastrój w łazience, ale również naszym zdaniem są ładnie wykonane i każda z nas znalazła w nich łazienkę, którą mogłaby mieć". 

Ja zgadzam się w 100% z werdyktem, a autorom poniższych prac serdecznie gratuluję!

 

POWROTY

Rok 2013 nie przestaje mnie zaskakiwać.
Niestety nie tylko pozytywnie.
  
Wracam.
Choć czasem powroty, nawet do ulubionego miejsca nie są proste.
Zwłaszcza, gdy nic już nie będzie takie samo.

Wracam w nowej odsłonie.
Wymagającej jeszcze kosmetycznego dopieszczenia w kilku kwestiach.

Wracam i pytam: gdzie ta wiosna?

 
    
P.S Przypominam się z łazienkowym konkursem. Liczyłam, że zasypiecie mnie zdjęciami, a tymczasem moja skrzynka wcale nie pęka w szwach :(
Zostały 2 dni. Zaskoczcie mnie!

CZEKAJĄC

Z niecierpliwością wypatruję jej w każdym, najmniejszym nawet, promieniu słońca.
Z podmuchu cieplejszego wiatru.
W coraz odważniejszym śpiewie ptaków.
Choć wciąż jeszcze luty...

SIEJEMY!

Dokładnie tydzień temu wysiałam pierwsze nasiona.

Póki co bazylia i lawenda.

Ta druga podobno ciężko wschodzi z nasion, ale postanowiłam spróbować mimo wszystko.

Jakież było moje zdziwienie, gdy w piątkowy poranek ujrzałam pierwsze kiełkujące nasionka :-)

Udanego weekendu pełnego słońca! 

U mnie z samego rana 13 stopni na termometrze :-)
A Wy wysiałyście już jakieś nasiona?  

O SZYBY DESZCZ DZWONI...

Deszcz dzwoni...wiosenny!

Wczoraj zachwyciły mnie drzewa z tysiącem małych kropelek zawieszonych na każdej gałęzi.

Chociaż tego dnia miałam ochotę pozostać w ciepłej pościeli.

To jednak dokończyłam książkę i obejrzałam jej ekranizację za jednym zamachem.

Skończyłam kliszę w Zenithie.

I prawie skończyłam obrabiać brzuszkową sesję Ani, o której pisałam TUTAJ.

Pogodnego tygodnia :-)

O OGRODZIE I OBIECANEJ STOKROTCE

, To jasne że to nie "tegoroczna" stokrotka.

Zapewne grudniowa - wszak grudzień w tym roku był bardzo wiosenny. Jakoś przezimowała pod śniegową pierzynką.

Ale wcale mi to nie przeszkodziło w ucieszeniu się jej widokiem.

Wiem.
Jedna stokrotka wiosny nie czyni. 

Zdaje sobie sprawę, że dopiero początek marca i tak dalej...

Że jeszcze możemy poczuć oddech zimy na plecach.

Ale ostatni weekend pachniał już wiosną.

W ogrodzie czuć zapach wilgotnej ziemi. 

Przebiśniegi dumnie prężą się ku słońcu, a błękitne niebo napawa optymizmem. 

Chyba najwyższa pora obudzić się z zimowego snu...

KOLOROWYCH SNÓW

To był na prawdę piękny weekend. 

Pełen słońca i błękitnego nieba.

Weekend jakiego potrzebowałam. 

W sobotę od samego rana szeroko rozpostarłam drzwi balkonowe wpuszczając niebotyczne ilości światła.

Przy okazji słońce obnażyło niemiły fakt, że oknom przydałoby się już porządne pucowanie...

I to nic, że rankiem było tylko kilka stopni powyżej zera.

To nic, że znów nie zdążyłam z połową rzeczy, bo zamiast pracować pilnie przygotowując materiały na jutrzejsze 

spotkanie, wolałam dziś wybrać się na dwugodzinny spacer z przyjaciółką.

Oddycham pełną piersią. 

Wystawiam twarz do słońca.

I cieszę się. 

Cieszę się, że wiosnę czuć już w powietrzu. 

Za kilka godzin położę się w pachnącej świeżym powietrzem pościeli. I będę śnić. Kolorowo.

A jaki był Wasz weekend?

P.S Dacie wiarę, że znalazłam stokrotkę? Ale o tym... następnym razem :-)

NAMIASTKI WIOSNY...

Za oknem, po wczorajszym pięknym, iście wiosennym dniu - dziś deszczowo.

Deszczowo i smutno. 

Staram się choć trochę ożywić nastrój.

Małe namiastki wiosny...

Wszak dziś pierwszy dzień meteorologicznej wiosny, na kalendarzową musimy jeszcze poczekać :)

Z WIOSNĄ U PROGU

Przede wszystkim chciałam podziękować za tyle miłych słów pod ostatnim zdjęciem.

Cieszę się, że Wam się spodobało i mam nadzieję, że Ania - właścicielka tego pięknego brzuszka podzieli Wasz entuzjazm z efektów Naszej piątkowej sesji. 

Więcej - może kiedyś. Może na drugim blogu.

Jak minął Wam weekend?

Mój był pracowity.

Już dawno planowałam zrobić porządek na dysku ze zdjęciami. Padło na ten weekend. 

Ciężko mi pozbyć się niektórych zdjęć, bo bywa, że wracam do kadrów, które początkowo zupełnie odrzucałam, nie widząc w nich żadnego potencjału na dobre zdjęcie. 

Nagle,któregoś dnia, może tydzień później, może za miesiąc lub rok, pod wpływem innych emocji, innego spojrzenia, a może i innych doświadczeń dostrzegam w zdjęciu to coś, co sprawia, że widzę w nim piękno, którego wcześniej nie dostrzegałam....

Tymczasem dziś znalazłam pierwsze w tym roku bazie :) 

I to o tym miał być ten post. 

I o tym, że przy okazji zakupów w markecie budowlanym zaopatrzyłam się w pierwsze nasiona.

Co prawda nie było wszystkich, które chciałam kupić, więc bardziej niż pewne jest to, że wkrótce odwiedzę moją ulubiona hurtownię ogrodniczą. 

Równie pewne jest, że jak zwykle zostawię tam majątek :-)

Ale co tam! Smak chrupiącej salaty prosto z grządki i twarożku z własną rzodkiewką i szczypiorkiem skutecznie niweluje moje wyrzuty sumienia :)

DREAMING ABOUT SPRING

Coraz bardziej tęsknię za wiosną. 

Marzę o wczesnych porankach, gdy o 4 nad ranem budzą mnie ptaki z lasu na przeciwko domu i  wcale,a wcale mi to nie przeszkadza.

O ciepłych, sobotnich przedpołudniach spędzonych z kubkiem kawy na balkonie, gdy dom dopiero budzi się do życia, a ja kradnę kilka chwil dla siebie.

O otwartych na oścież oknach wpuszczających lekkie powiewy wiosennego wiatru i pierwsze promienie słońca przedzierającego się przez las. 

O wiosennych burzach, po których pachnie tak, że nie sposób tego opisać...

I chyba nie tylko ja tak tęsknię. 

Razem ze mną tęskni też mała biedronka, która w promieniach zimowego słońca szuka zapowiedzi zbliżającej się wiosny.