Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ZENITH. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ZENITH. Pokaż wszystkie posty
7 paź 2014
JEŚLI RZECZY MAŁE NIE BĘDĄ CIĘ CIESZYŁY, TO I DUŻE NIGDY NIE UCIESZĄ
Od niedzieli jakoś smutniej.
Ciszej.Wolniej.
Trudno zrozumieć dlaczego.
Zenith XP+ Helios 44m
"Przesterowałam moją głowę na pozytywne myślenie, żeby cieszyć się życiem. (...) Ja teraz rozumiem co znaczy cieszyć się każą chwilą. Doceniam każdą minutę. Zawsze powtarzam mojej córce: "Jeśli rzeczy małe nie będą cię cieszyły, to i duże nigdy nie ucieszą".
"Wyzbywam się więc złych emocji, które
nagromadzone we mnie sprawiają, że cierpią na tym najbliższe mi osoby.
Staram się więc nie ulegać impulsom, nie złościć, być po prostu na co
dzień życzliwą. To działa w obie strony, bo im ja jestem lepsza dla
siebie, tym jestem lepsza dla innych. Czynienie dobra powinno przede
wszystkim dotyczyć nas samych."
Czasem komentarze są zbędne.
Zamiast stawiać kolejny wirtualny znicz lepiej pomodlić się lub przesłać pozytywną energię tym, którym w jednej chwili zawalił się świat..
15 cze 2012
PASJE I PREZENT
Gdybym powiedziała, że wydaję mało na książki byłoby to wierutnym kłamstwem.
Podobnie jak to, że nie lubię robić zdjęć.
Zenith XP+ Helios 44m
Połączeniem obu tych pasji są książki o fotografii, przed kupnem których, także nie umiem się pohamować :)
Nie inaczej było niedawno - tym razem kupiłam jednak dwie sztuki.
Drugą - dla Was.
Dziękując, że jesteście tu ze mną.
Z okazji niedawnego setnego posta - mały prezent.
Ode mnie- dla Was.*
*Candy potrwa do 30.06.
1 lipca wylosuję zwycięzcę.
Zasady standardowe :-)
Podobnie jak to, że nie lubię robić zdjęć.
Połączeniem obu tych pasji są książki o fotografii, przed kupnem których, także nie umiem się pohamować :)
Nie inaczej było niedawno - tym razem kupiłam jednak dwie sztuki.
Drugą - dla Was.
Dziękując, że jesteście tu ze mną.
Z okazji niedawnego setnego posta - mały prezent.
Ode mnie- dla Was.*
*Candy potrwa do 30.06.
1 lipca wylosuję zwycięzcę.
Zasady standardowe :-)
10 cze 2012
100 I URODZINY
Stuknęła mi setka.
Setny post.
Cieszę się, że istnieje to miejsce.
I nawet nie wyobrażacie sobie, jak cieszę się, że jesteście Wy.
Choć blog powstał przede wszystkim dla mnie samej, by ocalić od zapomnienia te z pozoru nic nieznaczące chwile codzienności.
Utrwalić kadry, które od dawna zapisane były w mojej głowie.
Zapisać myśli, które tłuką się, gdzieś w środku.
To jednak świadomość, że komuś podoba się to, co robię, że zagląda tu od czasu do czasu, napisze od siebie kilka słów... to wszystko jest ogromnie budujące.
Dziękuję, że jesteście.
Dziś, 10 czerwca, urodziny obchodzi mój Kochany Tato!
Mogę śmiało powiedzieć, że gdyby nie On, pewnie tego miejsca by nie było.
Nawet w najodleglejszych wspomnieniach z dzieciństwa widzę Mojego Tatę ... z aparatem - od zawsze.
Do dziś w domu zalega powiększalnik marki "Krokus", kuwety na odczynniki, szczypce, rzutnik do slajdów, całe mnóstwo zdjęć i karton przeźroczy...
To Tato podarował mi swojego Zenitha, uczył i cierpliwie tłumaczył o co w tym wszystkim chodzi.
To z Tatą potrafię po sto razy oglądać te same slajdy czy zdjęcia.
Mama tylko załamuje ręce, gdy widzi Nas schodzących kolejny raz ze strychu z ekranem, rzutnikiem i kartonem.
"Zupełnie nie rozumiem, jak można po sto razy oglądać jedno i to samo."
A właśnie, że można! Tylko trzeba to czuć.
Tę magię zaklęta w kadrze.
Historię zapisaną na przeźroczu.
Emocje ludzi, ich twarze.
Radości i smutki.
I to wszystko zamknięte w jednym małym obrazku.
Dziękuję, Tato! Kocham Cię.
Dziś jedna taka historia. Okiem mojego Taty.
Pewna mroźna zima.
Gniezno, początek lat 80-tych.
Zdjęcia: Mój Tato.
Setny post.
Cieszę się, że istnieje to miejsce.
I nawet nie wyobrażacie sobie, jak cieszę się, że jesteście Wy.
Choć blog powstał przede wszystkim dla mnie samej, by ocalić od zapomnienia te z pozoru nic nieznaczące chwile codzienności.
Utrwalić kadry, które od dawna zapisane były w mojej głowie.
Zapisać myśli, które tłuką się, gdzieś w środku.
To jednak świadomość, że komuś podoba się to, co robię, że zagląda tu od czasu do czasu, napisze od siebie kilka słów... to wszystko jest ogromnie budujące.
Dziękuję, że jesteście.
Dziś, 10 czerwca, urodziny obchodzi mój Kochany Tato!
Mogę śmiało powiedzieć, że gdyby nie On, pewnie tego miejsca by nie było.
Nawet w najodleglejszych wspomnieniach z dzieciństwa widzę Mojego Tatę ... z aparatem - od zawsze.
Do dziś w domu zalega powiększalnik marki "Krokus", kuwety na odczynniki, szczypce, rzutnik do slajdów, całe mnóstwo zdjęć i karton przeźroczy...
To Tato podarował mi swojego Zenitha, uczył i cierpliwie tłumaczył o co w tym wszystkim chodzi.
To z Tatą potrafię po sto razy oglądać te same slajdy czy zdjęcia.
Mama tylko załamuje ręce, gdy widzi Nas schodzących kolejny raz ze strychu z ekranem, rzutnikiem i kartonem.
"Zupełnie nie rozumiem, jak można po sto razy oglądać jedno i to samo."
A właśnie, że można! Tylko trzeba to czuć.
Tę magię zaklęta w kadrze.
Historię zapisaną na przeźroczu.
Emocje ludzi, ich twarze.
Radości i smutki.
I to wszystko zamknięte w jednym małym obrazku.
Dziękuję, Tato! Kocham Cię.
Dziś jedna taka historia. Okiem mojego Taty.
Pewna mroźna zima.
Gniezno, początek lat 80-tych.
Zdjęcia: Mój Tato.
Przepraszam za jakość - to zdjęcie slajdu.
16 mar 2012
13 mar 2012
O NIM
Ja i On.
Kiedyś nierozłączni.
Dziś leży zaniedbany.
Może zapomniany? Odłożony na półkę, przykryty mgiełką kurzu.
Zniszczony codziennym noszeniem w plecaku, bo na prawdę byliśmy nierozłączni.
Pierwszy nauczyciel.
Cierpliwie znoszący moje pierwsze porażki, filmy z kilkoma udanymi klatkami, nieostre kadry, ruszone zdjęcia...
Kiedyś aparat mojego taty - dziś mój.
Ze mną w zasadzie od zawsze, bo to On uwieczniał mnie od chwili moich narodzin.
***
TEGO się podobno nie zapomina. Jak jazdy na rowerze.
Zobaczymy ile w tym prawdy. Bo dziś oddałam kliszę do wywołania.Pierwszą od jakiś ...7 lat.
Samo wyjęcie filmu nastręczyło mi nie lada problemu.
Cóż - pokrętło do kręcenia jest urwane.
Subskrybuj:
Posty (Atom)