TRZY SPOSOBY NA... UDANY DZIEŃ!

1. WYŚPIJ SIĘ!

Nie wiem jak Wy, ale ja jestem okropnym śpiochem. Może to kwestia przyzwyczajenia, ale muszę spać przynajmniej 7 godzin dziennie (i tyle zazwyczaj śpię w tygodniu), bo inaczej kolejnego dnia jestem zupełnie nie do życia - rozdrażniona, zmęczona, nie potrafiąca się na niczym skupić. Kompletne rozmemłanie. Sen to u mnie podstawa udanego dnia.

2. WŁĄCZ POZYTYWNE MYŚLENIE

Jeśli od rana zakładasz, że dzień będzie beznadziejny, pogoda jest do bani, a Tobie nic się nie chce - to najpewniej tak właśnie będzie. Szukaj pozytywów w każdej sytuacji, nastaw się optymistycznie, ciesz się z drobnostek - jak zapach kawy o poranku czy śpiew ptaków ( tak, mnie to cieszy! może jestem dziwna?). Powiedz sobie głośno "To będzie dobry dzień". I uśmiechnij się!  To działa! 

3. RÓB TO CO KOCHASZ

Nawet jeśli Twoja praca nie jest tą wyśnioną, to wcale nie oznacza, że masz rezygnować z marzeń. Miej pasję i ją pielęgnuj. Może to być bieganie, pieczenie słodkości czy szydełkowanie. Rozwijaj się, dąż do tego by być lepszym w tym co robisz, a poczujesz spełnienie. Dla mnie, jak wiecie, odskocznią jest fotografia. Trzymając aparat w rękach jestem szczęśliwa!

A Wy? Macie jakieś sposoby na to, by uczynić dzień lepszym?

Ja dodałabym jeszcze jeden punkt... 

4. Pyyyyyyyszna kawa!

Post powstał w ramach wiosennego wyzwania na blogu www.senmai.pl

PĘD...

Ocenianie innych po pozorach jest chyba najgorsze.

I ta podła zawiść...

Wbijanie szpili, by utrzeć nosa, podtekstami wyśmiać, oczernić, podbudować swoje ego...

Zupełnie nie rozumiem niektórych zachowań, którymi ostatnio przesiąknięta jest blogosfera. 

Coraz mniej w tym pasji, coraz więcej chęci zysku, zarabiania, a mało blogowania takiego, jakie pamiętam z czasów, które skłoniły mnie do założenia tego miejsca.

Blogów takich zwyczajnych. Z pięknymi zdjęciami. Po prostu. 

(pamiętacie bloga Delie, Ewy, Loveanalogowe, Heidi?)

Świat pędzi naprzód i blogosfera także się zmienia.

Na szczęście są jeszcze te miejsca, gdzie jest normalnie.

Bez zawiści.

KARMA

Wierzycie w karmę?

Ja wierzę. 

Mocno wierzę, że to czym obdarzamy innych wraca do nas, pod tą czy inną postacią. 

Dobro, ale i zło.

Bezinteresowna pomoc innym, nasz uśmiech ofiarowany innej osobie, .

Ale i pycha, zawiść, zadość, złe myśli.

Wiele razy mogłam przekonać się, że zbyt łatwo obdarzałam kogoś zaufaniem.

Wierzyłam w dobre intencje. Nadaremno.

Zbyt mocno angażowałam się, nie usłyszawszy nawet głupiego "dziękuję".

Ale po każdym takim upadku wstaję silniejsza. Dziś też.

A intrygi? Nie dziękuję. 

Chcesz to knuj. 

O MAGII

Czy zachody słońca jesienią nie są bardziej magiczne?

Zaklinam rzeczywistość i do granic możliwości staram się wydłużyć dobę.

Marna ze mnie czarodziejka, bo wciąż, jak na złość trwa tylko 24 godziny.
A moje zaległości się wcale nie zmniejszają :-)

Ale lubię ten czas.
Mój czas. Tu i teraz.
Magia.

 

JEŚLI RZECZY MAŁE NIE BĘDĄ CIĘ CIESZYŁY, TO I DUŻE NIGDY NIE UCIESZĄ

Od niedzieli jakoś smutniej.

Ciszej.Wolniej.

Trudno zrozumieć dlaczego.

 Zenith XP+ Helios 44m

"Przesterowałam moją głowę na pozytywne myślenie, żeby cieszyć się życiem. (...) Ja teraz rozumiem co znaczy cieszyć się każą chwilą. Doceniam każdą minutę. Zawsze powtarzam mojej córce: "Jeśli rzeczy małe nie będą cię cieszyły, to i duże nigdy nie ucieszą".

"Wyzbywam się więc złych emocji, które nagromadzone we mnie sprawiają, że cierpią na tym najbliższe mi osoby. Staram się więc nie ulegać impulsom, nie złościć, być po prostu na co dzień życzliwą. To działa w obie strony, bo im ja jestem lepsza dla siebie, tym jestem lepsza dla innych. Czynienie dobra powinno przede wszystkim dotyczyć nas samych."

Czasem komentarze są zbędne.

 Zamiast stawiać kolejny wirtualny znicz lepiej pomodlić się lub przesłać pozytywną energię tym, którym w jednej chwili zawalił się świat..

ZNASZ TO?

Znasz to uczucie?

Gdy smutek przeszywa Cię do szpiku kości.

Gdy cierpi ktoś, na kim bardzo Ci zależy, a w żaden sposób nie potrafisz mu pomóc?

Gdy nic nie zależy od Ciebie...

Zabieram psa i idę do lasu.

Zaciskam zęby i choć oczy zachodzą łzami to powtarzam sobie, że to tylko chwilowe. 

Że minie.

I że nic się nie dzieje bez przyczyny. 

SLOW LIFE

Nabieram dystansu. 

Już dawno nie złoszczę się na los.

Na rzeczy, na które nie mam wpływu.

Na ludzi i zachowania, których nie rozumiem.

Nie warto marnować energii i czasu.

Żyję tu i teraz.

Mój świat.

Łapię i zatrzymuję w kadrach.

Na potem. Na gorszy czas. Na zawsze.

Brukselka ♥♥♥ 

Lubicie?

MAŁE RADOŚCI

Wrzesień pachnie lasem.

Smakuje gruszkami.

Do szczęścia wystarczą kieszenie pełne kasztanów.

I kosz pełen wrzosów. 

Listek znaleziony w trawie.

I garść orzechów.

CZYŻBY TO JUŻ?

Coraz chłodniejsze wieczory.

Ich cudowne, ciepłe światło.

Zapach lasu w rześkim, porannym powietrzu.

I chociaż ponoć lato ma jeszcze wrócić, ja już uśmiecham się do jesieni.

TĘSKNOŚĆ, TĘSKNOŚĆ CZUJĘ...

Lubię wracać wspomnieniami do tych czasów.

Ludzi.

Miejsc.

I tęsknię.
Okropnie tęsknię.

Za studenckimi czasami.
Za ludźmi.

Za tym miejscem.

Na smęty mnie dziś wzięło...

 Bardzo, bardzo dawno nie byłam we Wrocławiu...

GDY KOŃCZY SIĘ DZIEŃ

Kończy się weekend.

Kończy się rok.

Tyle planów rozpierzchło się gdzieś pomiędzy jednym dniem, a drugim.

To był dla mnie bardzo trudny rok.
Trudny, ale i wypełniony szczęściem po brzegi.

A przyszły?
Przyszły...

Będzie jeszcze trudniejszy.

PIERWSZY ŚNIEG I ZMĘCZENIE

Podczas gdy blogowy świat kręci się jeszcze wokół relacji z zakończonego niedawno Blog Forum Gdańsk, ja żyję zupełnie inną sprawą. 

Szlachetną paczką.

I "żyję" to najlepsze określenie.

W ciągu ostatniego tygodnia noc z piątku na sobotę była jedyną jaką przespałam w całości.

Tylko dlatego, że do pierwszej w nocy pomagałam koleżance piec ciasteczka na kiermasz adwentowy w przedszkolu 

i przy okazji wypiłyśmy dwie butelki wina. Jestem do cna wyczerpana, nawet nie fizycznie.

Emocjonalnie.
W tym roku jedna z moich paczkowych rodzin (bo ostatecznie wybarłam dwie rodziny) to na prawdę trudna sytuacja - młodziutkiej dziewczyny. 

Okropna bieda. 

Samotność.

I choć wiem już, że dzięki wsparciu ogromnej rzeszy osób, które mi pomagają, kilku większych i mniejszych firm, bloggerek, mogę śmiało powiedzieć, że mamy już niemal skompletowaną paczkę to jednak tłukące się po głowie myśli nie pozwalają spokojnie zasnąć...

Chyba zbyt wrażliwa jestem na to wszystko....

 Tymczasem dziś spadł pierwszy śnieg! 

Takie nic, a ja cieszę się jak dziecko...

 

Mniej mnie ostatnio. Wybaczcie
Nie mam czasu odpisywać na komentarze, zaglądam do Was, ale nie zawsze mam czas napisać kilka słów, bo kilka godzin dziennie poświęcam na odpisywanie na wiadomości, rozmowy na fcb z osobami chętnymi pomóc, dogrywanie szczegółów z darczyńcami, analizowanie listy niezbędnych do paczki produktów...

Wrócę niedługo. Po finale.

Jeśli macie ochotę to zrobimy znów ciasteczkową akcję.

Jak tylko nieco ochłonę...Uspokoję myśli. 

TĘSKNOTA

Gdy zbyt długo tęsknię, serce bierze górę nad rozumem.

Jedno krótkie popołudnie.

Kilka godzin.

Oczy nasycone widokiem na zapas.

WIECZORY

Wiem, że jeszcze zatęsknię za długimi wieczorami.

DLA NICH

Za wspaniałe, beztroskie dzieciństwo będę im dziękować. 

Za to, że zawsze mogę na nich liczyć.

Za dobre serce i dobrą radę.

Za to, że w pewnym momencie pozwolili mi wybrać swoją drogę, a gdy po jakimś 

czasie wróciłam z podkulonym ogonem do domu, bo jednak to oni mieli rację

nie krytykowali, 

nie mówili "a nie mówiłam/em",

nie prawili kazań.

Za to, że po prostu są właśnie tacy, jacy są.

Moi najcudowniejsi rodzice.

O ĆMIE

Człowiek jest jak ćma: na oślep rwie się do og­nia, choć go bo­li i choć się w nim spa­li. 

Ro­bi to jed­nak dopóty [...] dopóki nie op­rzy­tom­nieje.

 I tym różni się od ćmy. 

B.Prus 

P.S Ostatnio w poście o drukowaniu zdjęć pytałyście - z jakiej promocji korzystałam.  Korzystałam z karty VIP wydanej przez Fotojokera -wypuszczonej przez jeden z serwisów zakupów grupowych, która umożliwiała wydruk dowolnej ilości zdjęć w ciągu roku  w cenie 100 zdjęć - 29 zł, 200 zdjęć -54 zł. Karta była ważna rok, a ja mimo, że obiecałam sobie wywoływać zdjęcia raz w miesiącu zupełnie to przegapiłam. 

Jakież było moje zdziwienie, gdy znów znalazłam ofertę na zakup tej karty! Ha! 

Gromadzę zatem zdjęcia do wywołania, a długimi jesiennymi i zimowymi wieczorami będę zapełniać albumy wspomnieniami. Gdyby ktoś był zainteresowany - służę linkiem :)

JEDYNA

"Do tej pory jesteś dla mnie tylko małym chłopcem podobnym do stu tysięcy innych małych chłopców. I nie jesteś mi do niczego potrzebny. 

Jestem dla ciebie po prostu lisem podobnym do stu tysięcy innych lisów. 

Ale jeżeli mnie oswoisz, staniemy się sobie potrzebni. 

Wtedy będziesz dla mnie jedynym na świecie i ja będę dla ciebie jedynym na całym świecie…"

/Antoine de Saint-Exupéry/

 

SŁOŃCA

Czy u Was też jest tak przeraźliwie zimno?

Tęsknię do rześkich poranków i długich ciepłych wieczorów.

Leniwych popołudni  spędzanych z książką w hamaku.

I porannej herbaty wypitej z mamą na progu.

Słońce wróć! 

SZTUKA WE WNĘTRZACH

Na wspomnianych wcześniej warsztatach wnętrzarskich toczyła się dyskusja o tym, jak trudno przekonać ludzi do wprowadzenia do wnętrz sztuki czy to w postaci rzeźby, czy choćby obrazów na ścianach. I nie chodzi tu o plakat - reprodukcję 'Słoneczników' Van Gogh'a, oprawiony w antyramę, ale o najprawdziwszy obraz. Czasem ma to związek z niewielkim metrażem naszego M, nierzadko z wysoką ceną, często z obawą czy dzieło będzie pasować do naszych domowych pieleszy, czy nie nabiorą one przez to zbyt patetycznego wyrazu.

Ale sztukę do wnętrz można wprowadzić na wiele innych sposobów.

A czy zwykły kubek może być sztuką?

Tak!

Marka Gerlach zaprosiła do stworzenia unikatowej kolekcji kubków  dwójkę znanych, polskich artystów: Beatę Murawską i Mikołaja Kasprzyka,

dzięki którym powstała limitowana seria Designer Collection. 

Stworzyli oni wyjątkowe, małe dzieła sztuki, 
które z pewnością nadadzą wyjątkowego charakteru Naszym wnętrzom. 

W zestawie są cztery kubki. 
Mikołaj Krawczyk ilustruje na nich codzienne życie człowieka.
Toteż K. - jako muzyk otrzymał kubek z grajkami ;-)

Kubki są niezwykle lekkie i delikatne.
Wszystko za sprawą miękkiej porcelany Bone China, która wyróżnia się wysokim poziomem bieli,
przejrzystością oraz odpornością na stłuczenia.
Co mnie niezwykle zdziwiło - jej cechą charakterystyczną jest dodatek popiołu z kości zwierzęcych....

Fakt, że kubki są zaprojektowane przez znanych, współczesnych malarzy polskich nie sprawi, że herbata będzie smakować lepiej, a kawa będzie mieć magiczną moc i po łyku postawi na nogi, ale jeśli nie macie pomysłu na prezent choćby na parapetówkę lub dla miłośnika malarstwa taki zestaw sprawdzi się idealnie.
Ja osobiście wolę kubki XXL, takie, w których picie herbaty zdaje się nie mieć końca ;-)

A Wy, co myślicie o takim subtelnym wprowadzaniu sztuki do wnętrz?
 

MAŁE TĘSKNOTY

Prawdę mówiąc, dziś pierwszy raz zatęskniłam za wiosną...

\